Harlemlakers MU14 1 – B.V. Early Bird MU12 1, 7 maart 2009, Amsterdam
Thuis hadden we simpel met 50-12 gewonnen. Ik heb deze wedstrijd niet gezien want ik was er niet. Nu mochten we naar Amsterdam voor de uitwedstrijd.
En ik moet zeggen dat ik het een leuke wedstrijd vond. De meiden van de Harlem Lakers hebben in de afgelopen maanden een boel geleerd en daardoor werd het een echte wedstrijd. Een herhaling van de 50-12 zag ik niet gaan gebeuren.
Het 1e kwart wonnen we met 04-07. Maar wat hebben we weer een boel gemist… Jammer, want jullie doen zo hard je best in de verdediging en in de aanval en ja dan is het zonde als de bal mis gaat.
De Harlem Lakers roken een kans gingen er in het 2e kwart vol tegenaan en wonnen dit kwart met 12-8. De ruststand was dus 16-15 voor de Harlem Lakers.
In de rust hebben Ray en ik even kort overlegd en besloten dat we iets nadrukkelijker moesten gaan coachen. Normaal spreken de meiden zelf af wie ze moeten verdedigen maar nu hebben Ray en ik de meiden gekoppeld aan een tegenstandster. Dit, plus een tomeloze inzet van jullie zorgde ervoor dat de Harlem Lakers er niet meer uitkwamen. Zelf gooiden we alle ballen er weer ouderwets in en werd het dus 02-16 voor ons. Ik heb zitten genieten op de bank. Wat hebben jullie weer gebuffeld, allemaal! En wat kunnen jullie veel in de aanval! Ik heb weer een paar sublieme passes gezien, gevolgd door prachtige scores.
Het 4e kwart hebben we weer hard gewerkt maar lieten de Harlem Lakers zien dat ze echt vooruitgang hebben geboekt in de afgelopen maanden. Zij wonnen dit kwart met 10-06. Maar nog belangrijker: wij wonnen de wedstrijd dus met 37-28! Ook wel weer eens een keer lekker!
Deze wedstrijd was weer een voorbeeld van hoe het moet. Gewoon doorgaan en als de tegenstandster aan je armen hangt krijg je een fout mee. Niet stoppen of omdraaien, nee gewoon doorgaan. Dat we onze vrije worpen nog missen omdat de afstand nog te groot is vinden wij niet erg. Gewoon blijven eten, ademen en groeien, dan komt de kracht vanzelf! O ja, en hard blijven trainen. Maar daar zorgen Ray en ik wel voor, hahahahaha!
Het langdurig douchen schijnt ook in Amsterdam voor te komen. Dit denk ik omdat ze in de kantine van de Callandhal lounge banken hebben staan voor vaders die moeten wachten op de meiden. Misschien iets voor in de karekiet? Richard miste alleen de afstandsbediening van de televisie maar voor de rest was het helemaal prima!
Lorenzo
B.V. Hoofddorp MU14 2–B.V. Early Bird MU12-1, 28 feb.2009, Hoofddorp
En ook nu weer een rematch! Thuis hadden we van, een goed spelend, Hoofddorp verloren. Dat was onze 1e wedstrijd in de U14 competitie maar toen zagen we al mogelijkheden.
Ik mag graag in Hoofddorp spelen, ik vind de hal prettig en de tegenstandster probeert ook echt te basketballen. Dus dit moest leuk gaan worden.
Ook deze tegenstandster had problemen met onze spelverdeelsters. De combinatie van techniek en snelheid (onze guards lopen met de bal net zo hard als zonder de bal) was teveel voor Hoofddorp. Ze hadden dus erg veel fouten nodig om ze af te stoppen. Onze centers gaan steeds beter door naar het bord en als ze missen hangt er vaak wel een tegenstandster aan de armen en mogen we naar de vrije worp lijn.
We stonden eigenlijk wel goed te spelen maar zoals wel vaker hadden we in het 1e kwart weer problemen met scoren. Het eerste kwart eindigde in 07-02 voor Hoofddorp. Het 2e kwart gingen we verder met onze steeds strakkere verdediging en begonnen we zelf ook weer te scoren. Bij rust stond het 19-08 voor Hoofddorp.
De 2e helft hebben we gewonnen! Zowel in het 3e als het 4e kwart hebben we Hoofddorp zo moeilijk kunnen maken dat we het 3e kwart wonen met 04-10 en het 4e kwart met 04-06. (eigenlijk was het 04-08 maar de tafel was ook niet geheel……………….)
En dit komt omdat jullie heel heel hard je best doen in de verdediging, jullie al beginnen met outboxen in de rebound, springen in de rebound en omdat jullie in de aanval altijd naar elkaar kijken en proberen de vrijstaande speelster aan te passen. Ik zit echt te genieten als ik naar jullie kijk!
De eindstand was dus 27-24 voor Hoofddorp. Niet slecht als je thuis met 17-39 verliest!
De ouders die mee waren en dit verslag lezen denken waarschijnlijk: wanneer zegt Lorenzo wat over de scheidsrechter? Tsja, wat moet ik daarover zeggen? Het is duidelijk dat deze persoon voor het begin van de wedstrijd al besloten had, dat het niet de bedoeling was dat Early Bird zou gaan winnen.
Dit demonstreerde hij in de laatste 2 minuten met een aantal opzichtige, voor ons nadelige beslissingen, waarbij hij het niet na kon laten om nog even lachend onze kant op te kijken.
Je doet er helaas niets tegen. Ik vind het jammer, het past niet bij een vereniging als Hoofddorp waar voor de rest alles netjes op orde is en waar ik, zoals ik al eerder aangaf, graag kom.
Maar je moet naar jezelf blijven kijken en we hebben het in het 1e kwart laten liggen.
Maar meiden, jullie hebben weer laten zien dat jullie ervoor willen werken en dat jullie technisch nog steeds vooruit gaan. Ook zien wij dat jullie steeds meer in staat zijn om het tempo van oudere en grotere kinderen bij te houden. Dat heeft ook met de trainingen te maken. Misschien is het jullie opgevallen dat jullie steeds meer moeten lopen op trainen. Dat is niet omdat Ray geen leuke oefeningen meer heeft maar om jullie conditie op te krikken.
Met gemengde gevoelens verliet ik Hoofddorp.
Lorenzo
HOC MU14 1 – B.V. Early Bird MU12 1, 22 februari 2009, Karekiet
Na de thriller van 2 weken geleden tegen BV Amsterdam, voor wie er niet bij was: met 2 punten verschil verliezen in de laatste seconde, was het nu de beurt aan HOC om naar Purmerend te komen.
De uitwedstrijd hadden we met 38-20 verloren. Ik was er zelf toen niet bij maar heb wel gehoord dat we goed hadden gespeeld. Tijd voor de rematch dus.
Kikki was een weekendje weg en Ingeborg liep met een rode neus (nee niet van de drank) in het zuiden van het land carnaval te vieren.
Wat waren ze groot! Ik vroeg nog of ze op de brommer waren maar dat was niet het geval. Wat een lengte bij HOC! En tsja, dat is onze kwetsbare punt. Ik geloof dat hun kleinste speelster net zo groot was als onze grootste. Maar goed we kunnen wel basketballen dus aan de slag.
Zoals we wel vaker hebben waren we in het begin weer een beetje onrustig en onder de indruk van de tegenstandster. Wel beginnen we te zien dat we verdedigend steeds meer druk kunnen zetten waardoor onze tegenstandsters moeilijk tot scoren kunnen komen. Helaas lukte het ons ook niet om te scoren in het 1e kwart dus dat eindigde in 0-6.
En ook zoals vaker begonnen we zelf in het 2e kwart zelf te scoren. En valt het mij op dat onze tegenstandsters steeds meer fouten nodig hebben om onze road runners af te stoppen. Onze guards beschikken, in vergelijking met onze tegenstandsters, over zoveel techniek dat met gewoon verdedigen ze niet te stoppen zijn. Leuk om te zien, gniffel, gniffel.
Dit kwart werd het 8-10. Dus een ruststand van 08-16. En ik was eigenlijk wel weer tevreden.
Het 3e kwart hebben we weer heel hard gewerkt en dat eindigde in 03-06 voor HOC. Het laatste kwart zijn we er ook weer vol tegen aangegaan wisten we 4 keer te scoren. Helaas scoorde HOC 5 keer.
We verloren dus uiteindelijk met 19-32. Dus alweer een stuk beter dan de 38-20 in de uitwedstrijd. En ik moet eerlijk bekennen dat wij, en ik wil dit niet als excuus gebruiken, in deze wedstrijd wat pech hadden met ballen die er net niet ingingen en HOC die uit een aantal slingerworpen wel wist te scoren.
Ik ging dus met een heel goed gevoel huiswaarts. Dat was overigens gelukkig nog wel dezelfde dag. Wij hebben namelijk een aantal dames waarvan de ouders de stadsverwarming niet willen of kunnen betalen en de meiden dus dan maar uitgebreid (3 kwartier tot een uur) onder de douche staan in de Karekiet. Het geeft Ray en mij wel de tijd om de wedstrijd rustig na te bespreken, en nog een keer en nog een keer.
Maar ik blijf het leuk vinden!
Lorenzo
B.V. Amsterdam MU14 1 - B.V. Early Bird MU12 1, 8 februari 2009, Karekiet
En de volgende! We hebben de afgelopen weken, vind ik, hard en goed getraind en de vooruitgang is zichtbaar. Het lukt ons steeds beter om iedereen een plek op het veld te geven die bij haar past. Ook het zelfvertrouwen begint te groeien. Ja, ze zijn groter, ja ze zijn sneller, nee ze zijn echt niet beter, nee we hoeven niet bang te zijn.
Kortom, volgende wedstrijd graag! En dus werd het vanzelf 8 februari. Femke mocht weer meedoen, maar helaas had Felisha een griepje opgelopen en kon ze er niet bij zijn. Sterkte!
De laatste wedstrijd die we tegen B.V. Amsterdam hadden gespeeld eindigde in een ietwat riante overwinning van 110 tegen 5 voor ons. Maar dat was tegen de U12. Vandaag zou de U14 op bezoek komen in Purmerend. Andere (voornamelijk grotere) koek dus.
En wat een thriller werd het, ik krijg er nog kippe(n)vel van als ik er aan terugdenk. Hoewel het na het 1e kwart er niet naar uitzag dat het zo spannend zou worden. Het 1e kwart waren we toch weer onder de indruk van onze tegenstandster. We waren iets te makkelijk in de verdediging en gooiden helaas een paar makkelijke ballen mis. Aan het eind van het kwart kregen we weer de controle over de wedstrijd in handen. Wel stonden we toen al 02 – 13 achter. Aan het eind van het kwart lieten we zien niet onder te doen voor deze meiden.
Het 2e kwart gingen we er meteen vol tegenaan en dat betaalde zich op beide fronten uit. Allereerst hebben we B.V. Amsterdam op 6 punten kunnen houden, goed verdedigd! En hebben we zelf wel gescoord. De aanpassingen in de spelletjes hebben nut gehad en we hebben nu gewoon meer wapens in de aanval. Dit kwart hebben we dus gewonnen met 10 – 06. De ruststand was dus 12 – 19 voor B.V. Amsterdam. Ik heb zitten genieten en was toen al trots op jullie. Tijd voor de thee!
In rust willen Ray en ik altijd even in de rust van de kleedkamer nog wat dingetjes doornemen dus dan is het handig dat ook iedereen de kleedkamer ingaat en niet overal heen rent. Om dit te organiseren, en nog wat andere dingetjes, had Ray bedacht dat we een aanvoerster nodig hebben. Na een kort beraad (een tijdje geleden) hebben we besloten dat Silke hier bijzonder voor geschikt is. Ze heeft de leeftijd, het aanzien en het verantwoordelijkheidsgevoel. Oftewel Silke had de opdracht om iedereen de kleedkamer in te krijgen. Ik zal hier niet vertellen welke speelster normaal gezegd als eerste in de kantine staat in de rust, hahahahahahahaha
Silke, je doet het goed als aanvoerster!
De tweede helft. Hier zijn jullie doorgaan waar jullie in het 2e kwart mee geëindigd zijn. Heel hard werken in de verdediging en in de aanval zoeken naar de kansen en mogelijkheden. Jullie wonnen dit kwart met 8 tegen 7. Dus weer een puntje ingelopen op B.V. Amsterdam.
En toen het laatste kwart. Met een stand van 20 – 26 begonnen we hieraan. Maar 6 puntjes! Heel langzaam kropen we dichterbij, puntje voor puntje wisten we de achterstand te verkleinen. Met heel heel hard werken kropen we naderbij. Totdat het 31-32 stond met nog 11 seconden te gaan en Naomi een fout tegen kreeg die goed was voor 2 vrije worpen. Time out. Naomi rustig uitgelegd dat ze gewoon haar best moest doen en moest schieten zoals zij dat wilde. En nog belangrijker dat als B.V. Amsterdam in bal bezit zou komen er meteen een fout gemaakt moest worden zodat B.V. Amsterdam naar de vrije worp lijn zou moeten met als gevolg misschien nog genoeg tijd op de klok voor ons om minimaal gelijk te maken. En dit allemaal met 10,11 en 12 jarigen.
Helaas wist Naomi geen van de vrije worpen raak te schieten en de rebound was voor B.V. Amsterdam. We maakte inderdaad meteen een fout, dit was ook Silke haar 5e fout dus die moest helaas gaan zitten. B.V. Amsterdam maakte 1 van de vrije worpen en kwam dus op een voorsprong van 31-33 met nog 8 of 9 seconden op de klok. En ja dan kan je maar 1 ding doen en dat is recht op de basket af en hopen dat hij er in valt. Helaas lukte dit niet en ging de overwinning naar Amsterdam.
Hoewel je altijd heel graag wilt winnen overheerste bij mij het gevoel van trots. We hebben 3 van de 4 kwarten gewonnen. We hebben op momenten bijzonder goed basketball laten zien. De coach van B.V. Amsterdam gaf vrijwillig toe dat hij moest vast stellen dat hij geregeld weggespeeld werd door ons. Een mooier compliment kan je gewoon niet krijgen. Super dames! Voor dit soort wedstrijden zijn overgestapt van de u12 naar u14. Van dit soort wedstrijden worden jullie beter, hier leren jullie van!
En dan nog 1 keer het beleid van Ray en mij omtrent het wisselen van speelsters. Ray en ik staan op het standpunt dat tot een jaar of 14/15 kinderen voor hun plezier Basketballen en ook alleen maar leren basketballen door op het veld te staan. Beter gezegd, ieder kind heeft recht op speeltijd. Ray zorgt er altijd voor dat iedereen minimaal 2 kwarten op het veld staat. Als we met minder dan 10 zijn betekent dit dat sommige kinderen meer spelen. Dit is aan Ray (en mij) om te bepalen. Dit betekent dus ook dat als een wedstrijd bloedje spannend is (en we niet om het Nederlands Kampioenschap spelen) we de opstelling laten staan zoals hij is. Ook al ontnemen we ons misschien de kans om toch te winnen.
En als laatste wil ik de heren scheidsrechters bedanken voor het fluiten. Lekker strak, aan beide kanten speelsters met 5, terechte, fouten zonder de wedstrijd dood te fluiten. Helemaal goed.
Met een lekker gevoel kijk ik uit naar de volgende wedstrijd: 22 februari om 11:30 uur in de Karekiet tegen H.O.C.
Komt allen kijken!
Groet,
Lorenzo
H.O.C. MU 14 1 - B.V. Early Bird MU 12 1, 24 januari 2009, Heemstede
Helaas kon ik er deze wedstrijd (weer) niet bij zijn. Ik had andere (basketball) verplichtingen. Gelukkig kon Ray wel gewoon aanwezig zijn (waar een hernia niet goed voor kan zijn). Femke mocht nog steeds niet meespelen. Wat overigens al tot licht verhitte discussies in huize Slim begon te leiden.
Deze meiden waren zeer groot. En hier zijn we nog niet helemaal tegen opgewassen. Maar…. als we na de wedstrijd van zowel de coach van de tegenstandsters als de scheidsrechters alleen maar complimenten krijgen voor wat wij al kunnen en laten zien in het veld word ik toch weer trots op jullie.
Het fysieke verschil heeft ervoor gezorgd dat we met 38 – 20 verloren. Eigenlijk is het verschilletje van niks. Het is maar 18 punten, 9 keer scoren. Tegen een U14 team! Gaat dus helemaal goed komen.
Op 8 februari mogen we weer. Thuis tegen BV Amsterdam, volgens mij moet dit een spannende wedstrijd kunnen worden. En Femke mag dan ook weer meedoen.
Groet,
Lorenzo
B.V. Early Bird MU12 1 – Harlemlakers MU14 1, 18 januari 2009, Karekiet
De tweede wedstrijd in de U14 competitie. Ray en ik hadden in de uitslagen van de 1e helft van de competitie al gezien dat de meiden van de Harlemlakers het moeilijk hadden. Via het basketball netwerk van Ray en mijzelf hadden we begrepen dat er nogal wat eerste jaars meiden bij de Harlemlakers spelen. En uit ervaring weet ik zelf ook: alle begin is moeilijk!
Nog steeds zonder Femke en dit keer ook zonder Naomi (die was een weekendje weg, dus u begrijpt: ik was er ook niet) kon de wedstrijd beginnen. Ik heb achteraf begrepen dat we gewoon te goed waren. En daarmee bedoel ik dus jullie!! Tijdens de trainingen zie de vooruitgang ook al. Jullie beginnen steeds beter te wennen aan de hoge basket en de zwaardere bal. Prima!
De volgende wedstrijd kan ik er helaas ook niet bij zijn. Ik heb helaas andere verplichtingen.
Groet,
Lorenzo
B.V. Early Bird MU12 1 – Hoofddorp MU 14 2, 11 januari 2009, Karekiet
Eindelijk! Het nieuwe jaar is begonnen en we mogen weer. Zoals jullie hebben kunnen lezen in de vorige verslagen hebben we geprobeerd om de meiden hoger ingedeeld te krijgen zodat we meer weerstand zouden krijgen in de wedstrijden. En dat is gelukt. De tweede helft van het seizoen 2008/2009 spelen we in de MU14 competitie.
En vandaag dus de eerste wedstrijd op de hoge basket met de grote bal. Het zal mij benieuwen.
De spanning was bij de dames voelbaar en eigenlijk is dat de hele wedstrijd wel een beetje gebleven. En dat is natuurlijk ook niet vreemd. Als je de tegenstandsters binnen ziet komen en vaststelt dat de kleinste net zo groot is als zegmaar Naomi of Femke (die toch echt niet klein zijn maar wel pas 10 jaar oud) dan is dat voor de eerste keer best even slikken. Als vervolgens de bijzonder mensvriendelijke (u herkent mijn sarcasme?) coach van Hoofddorp ook nog even terloops laat vallen: oh, we moeten tegen die ukkies! U begrijpt het al, ik had er al weer helemaal zin in!
Helaas kon Femke niet meedoen. Zij had besloten om haar knie nog flexibeler te maken en deze ergens achter te laten hangen tijdens het skiën. Helaas vond de knie het een slecht idee met als gevolg een verplichte rustpauze.
De wedstrijd zelf wil ik kort over zijn. Die hebben we uiteindelijk met 17-39 verloren. Maar…. wat zie ik een mogelijkheden. Technisch zijn jullie veel verder. Jullie kunnen beter dribbelen, jullie schottechniek is beter, jullie pass techniek is beter, jullie werken heel hard in de verdediging. Kortom jullie hebben alleen een beetje Pokon voor jong volwassenen nodig. Maar dat wisten we van te voren al dus daar zullen jullie ons niet over horen.
De komende weken gaan we weer hard aan de slag op trainen. We gaan kijken of we jullie kunnen leren hoe je moet rebounden (outboxen) en nog sneller passen en of we jullie kunnen laten wennen aan grotere en sterkere tegenstandsters.
Maar al en met al zijn wij blij dat we deze stap hebben gezet. Ik heb genoten van jullie inzet en volgens mij hebben de toeschouwers (weer in grote getale aanwezig, waarvoor onze dank!) gezien dat jullie het aankunnen.
En ja, dan nu het antwoord op de vraag (ik werd ’s-nachts al door wildvreemden gebeld) waarom dit verslag zo laat komt. Heel simpel, ik heb het druk! Ik doe op mijn werk iets met geld en ja dan komt aan het eind van het jaar de accountant die graag een jaarrekening wil zien. Dus ik kwam er even niet aan toe.
Groet,
Lorenzo
B.V. Early Bird MU12 – BV Amsterdam MU12 1, 14 december 2008, Karekiet
De laatste van 2008! Vandaag de laatste wedstrijd in meerdere opzichten. Het is de laatste van dit jaar maar ook de laatste in de U12 competitie. De tweede seizoenshelft zullen we in de U14 competitie mee gaan draaien. Heel spannend maar ik denk ook heel leuk. De makkelijke overwinningen van de 1e helft van het seizoen zullen niet meer zo vaak voorkomen denk ik. En misschien is dat maar goed ook, neem bijvoorbeeld vandaag.
We mochten onze laatste wedstrijd tegen B.V. Amsterdam. Hier hebben we 2 weken geleden met 08-49 van gewonnen. Helaas was B.V. Amsterdam niet in staat om met een volledig team te komen maar wij waren blij dat ze toch nog gekomen waren. Er zijn genoeg verenigingen die dan op het laatste moment toch nog besluiten om maar niet te komen. Dus vanaf hier een sportieve kerstgroet naar Amsterdam!
Gezien de nieuwe competitie indeling voor de 2e helft van het seizoen zijn we begonnen met het trainen op een hoge basket en met een damesbal. Dit was even wennen maar Ray en ik waren blij verrast met hoe snel jullie hieraan wennen. Maar ja, vandaag weer op een lage basket, kijken of we dat nog kunnen.
Ja, dat kunnen we dus nog! Ik heb vandaag fantastisch mooie scores gezien. Ik heb wonderschone passes gezien en ik heb heel hard werkende meiden in de verdediging gezien. Het schot percentage van sommige dames was vandaag ongelofelijk (Naomi: 11 uit 13!!) Na het eerste kwart stonden we 22-02 voor het 2e kwart wonnen we met, echt waar, 33-01! Ruststand dus 55-03.
Sommige dames keken naar het scorebord en hadden zoiets van misschien kunnen we wel eens een keer de honderd halen. Dat hebben we nog niet gedaan dit seizoen. Hoewel Ray en ik geen liefhebbers zijn van het onnodig vernederen van een tegenstander hadden wij zoiets van: voor 1 keer mag het. Dus we zijn in de tweede helft niet gaan experimenteren met nieuwe dingen maar hebben we ze gewoon laten basketballen.
Ook in de tweede helft hebben de dames laten zien hoe goed ze kunnen basketballen als ze dat echt willen. Het 3e kwart wonnen we met 27-02. Oftewel 82-05 voor ons. Nog 9 keer scoren dus om de honderd te halen. Dit lukte binnen 5 minuten in het laatste kwart. Sasja was het die ons het 100ste punt bezorgde (en haar moeder opzadelde met een rondje voor iedereen). Daarna hebben we de wedstrijd goed uitgespeeld en de eindstand van 110-05 op het scorebord gezet.
Dames, terugkijkend op het 1
Felisha vandaag een fantastische linker lay-up liep (terwijl ze dit op trainen niet doet) en in het veld heel rustig is maar in de kleedkamer de boel afbreekt!
Laura ook heel rustig is, maar dat als ze echt wil ze, samen met Silke, de meest vervelende verdedigster is die je kan tegenkomen als tegenstandster!
Silke naast een hele goede verdediger ook de nestor van het team is en er naar uitkijkt om het basketball-leven van leeftijdsgenoten zuur te gaan maken!
Kiki zo boos kan kijken dat zelfs mijn broertje er bang van wordt.(Den Helder, 7 december 2008) Maar ook dat ze meer met een bal kan dan ze zelf door heeft!
Sasja en Lotte een rekening krijgen van de gemeente Purmerend voor de brandsporen die ze achterlaten op de vloer van de Karekiet. Jemig wat lopen die 2 ontzettend hard en wat zijn ze gegroeid op het veld!
Femke in het weekend overal slaapt maar niet thuis, hahahhahaha. En ondertussen als het even kan alles in de basket gooit wat ze in haar handen krijgt!
Denise het nu al nodig vindt om no-look passes te gooien (die ook gewoon goed aankomen) terwijl op het veld naast ons MU16 van BV Amsterdam nog niet eens weet wat een bounce pass is en eigenlijk nog niet kunnen vangen! (29 november 2008, Amsterdam)
Ingeborg vandaag niet helemaal lekker was maar toch kwam en altijd herinnerd zal worden aan de uitwedstrijd tegen ProBuildLIons waarin ze werkelijk fantastisch speelde! (26 oktober 2008, Landsmeer)
Naomi die een stuk rustiger is nu ze met een bitje speelt en er vandaag voor zorgde dat ik volstrekt sprakeloos was na een bijzonder mooie pass op Denise!
Je beter een jongensteam kan coachen dan een damesteam. Heren 10 minuten douchen tegen Dames ongeveer een 3 kwartier. Maar dat ik het gekakel van de dames eigenlijk voor geen goud zou willen missen en dus vrolijk doorga!
Ray wel zegt dat hij op wintersport gaat maar volgens mij de hele dag trainingschema’s gaat zitten maken voor de 2e seizoenshelft. Verdedigen, verdedigen en verdedigen. Monique sterkte!
Ik bijzonder heb genoten van de 1e helft van het seizoen. Dit uiteraard dankzij de meiden maar ook door de betrokkenheid en de AANWEZIGHEID van de ouders. Als ik dit vergelijk met sommige andere teams en/of verenigingen dan word ik toch wel heel warm van binnen!
Ik nog heel lang door kan gaan maar dat ik dan ruzie krijg met de baas! (Linda)
En ik dus ter afsluiting vanaf hier iedereen dan ook prettige kerstdagen toewens en een heel gelukkig, sportief en gezond 2009!
Groet, Lorenzo
B.V. Early Bird MU12 – HLB Accountants MU12 1, 7 december 2008, Karekiet
Alle trouwe lezers (hoeveel zijn dat er eigenlijk?) hebben in de afgelopen verslagen kunnen lezen dat we weinig tot geen tegenstand tegen kwamen in de wedstrijden. Behalve in Den Helder. Dit was onze tweede wedstrijd van het seizoen en we verloren redelijk ruim. De thuiswedstrijd stond voor 7 december gepland.
We hadden er echt zin in, eindelijk tegenstand. We hebben de afgelopen maanden hard getraind en zijn met sprongen vooruit gegaan. Dus vol vertrouwen zijn we aan de wedstrijd begonnen. En terecht.
Eerlijk is eerlijk, de meiden uit Den Helder kunnen er wat van. En eerlijk is eerlijk, we zijn de (overigens uiterst sportieve) strijd vol aangegaan. De meiden uit Den Helder zijn efficiënter in de afronding dus we kregen helaas meer punten tegen dan we zelf scoorden.
Maar in tegenstelling tot de eerste wedstrijd wisten we nu wel over de middellijn te komen en een aanval op te zetten. Dat dit niet altijd tot scores leidde had te maken met de goede verdediging van Den Helder en het feit dat we het niet gewend zijn om zo goed verdedigd te worden. Maar toch vonden Ray en (zelfs) ik (ik ben altijd iets kritischer) dat onze meiden het prima deden. Dit soort wedstrijden moeten we veel vaker spelen. Dit is voor onze ontwikkeling veel beter dan die 60-10 wedstrijden waarin we overduidelijk veel beter zijn.
Petra en Renate hadden op ons verzoek de fluit ter hand genomen omdat we graag wilden dat de wedstrijd beslist zou worden met Basketball en niet door randverschijnselen. De dames floten strak en dat leidde aan beide kanten tot redelijk wat fouten. Ik was er blij mee. Ook dit hoort bij Basketballen. Ook hier leren we van. Dames bedankt!
De ruststand was 07-34 in het voordeel van Den Helder.
In de rust heeft Ray de dames aangemoedigd om in de tweede helft weer vol door te gaan. En ik moet eerlijk bekennen dat ik in de tweede helft momenten heb gezien waarin we minuten lang gelijkwaardig aan Den Helder waren. Jullie zijn echt gegroeid in het afgelopen jaar! Ondertussen gingen de meiden uit Den Helder door met waar ze wel erg goed in zijn: scoren.
Maar wat in de afgelopen wedstrijden nog wel eens gebeurde heb ik nu gelukkig niet gezien: Concentratieverlies. Jullie hebben tot de laatste minuut jullie koppies erbij gehouden en zijn tot het eind blijven basketballen. Ik heb een aantal hele goede verdedigende acties gezien een paar aanvallen uit het boekje. Oftewel ik heb heel veel vertrouwen in de 2e helft van de competitie!
De eindstand was 16-68.
Over de 2e helft van de competitie gesproken, we hebben van de Bond de indeling mogen ontvangen. We zijn ingedeeld in de 2e poule van de MU14! Dit betekent dus grotere bal, hogere baskets en grotere tegenstandsters! Ik denk we een eind moeten kunnen komen. Natuurlijk zullen we moeten wennen maar meiden onthoud 1 ding: Jullie kunnen al heel veel! Heb vertrouwen in jullie eigen kunnen, blijf hard trainen en dan komt het allemaal vanzelf goed!!!
En voor de echte liefhebbers staat op de site van Den Helder ook een verslag van deze wedstrijd. Ik denk dat het verslag een groot compliment is voor ons team. De link staat hieronder, even knippen en plakken en dan zou hij moeten werken.
http://www.denhelderbasketball.nl/?product_id=7&nieuws_id=62
Groet, Lorenzo
B.V. Amsterdam MU12 – B.V. Early Bird MU12, 29 november, Amsterdam
Sint en Piet liepen afgelopen zaterdag door de Van Hogendorphal
zij hadden allebei zin in een stevige pot meiden Basketball
Gelukkig stonden op het middelste veld
de meiden U12 van het Purmerendse Early Bird opgesteld
Samen met de 2 scheidsrechters en het als laatst geplaatste B.V. Amsterdam
wilden de meiden weer gaan voor een show vol vuur en vlam
Het eerste kwart was duidelijk voor de meiden van Early Bird
eerlijk gezegd was het al na een paar minuten gebeurd
Ook in het 2e kwart weer hetzelfde beeld
overal Purmerends Oranje en de scores weer eenzijdig verdeeld.
Sint en Pieten zagen de twee coaches bijzonder tevree
alleen al die gemiste ballen accepteerden ze iets te gedwee
Volgende week tegen Den Helder moet deze ballen echt raak
anders wint Den Helder volgens de goede Sint veel te vaak
Sint en Piet vertrouwen op jullie trots voor het Oranje
en zullen komende zondag aan jullie denken op de boot terug naar Spanje!
De eindstand van deze wedstrijd is tot stand gekomen in samenwerking met de tafelbezetting van B.V. Amsterdam, Linda en mijzelf: 08-49. Ik heb de gewoonte om voor het verslag mee te turven met de scores. Aangezien ze in de Van Hogendorphal geen scoreboard hebben zat Linda ook te turven voor de tribune. En uiteraard de tafel. Laten we zeggen dat we het er alle drie over eens waren dat Early Bird gewonnen heeft maar de scores kwamen niet geheel overeen.
Oja, wisten jullie dat Ray en ik besloten hebben om Lotte en Sasja in te schrijven voor de 100 meter sprint op de olympische spelen van 2016 ! Deze twee dames lopen zo ontzettend hard dat ik op trainen niet meer mee doe. Ik kan ze niet meer bijhouden ……………………..
Lorenzo
B.V. Early Bird MU12 – Hoofddorp MU12, 22 november 2008, Karekiet.
Na onze oefenwedstrijd tegen GBM en weer een goede training op vrijdag mochten we zaterdag om 16:00 uur in onze geliefde Karekiet aantreden tegen Hoofddorp. De uitwedstrijd tegen Hoofddorp hadden we overtuigend weten te winnen. Maar…… Ray is wezen kijken naar de wedstrijd Hoofddorp-Den Helder en heeft gezien dat Hoofddorp beter is geworden.
Aangezien Ray zelf ook nog speelt en het toeval wilde dat zijn wedstrijd en die van ons tegelijkertijd ingepland waren mocht ik vandaag de honneurs op de bank waar te nemen. Jullie begrijpen dat dit mij een slapeloze nacht heeft opgeleverd. Wie moet met wie het veld in, in welke kwart en waarom. Jullie begrijpen het al: complete stress in huize Blok. Gelukkig had ik een avondje sauna voor na de wedstrijd gepland dus het ontstressen was al ingeroosterd.
Na de meiden uitgelegd te hebben dat Hoofddorp toch echt beter geworden was en dat we er dus vanaf de 1e minuut vol in moesten gaan zijn we aan de wedstrijd begonnen. De goede lezers hebben in de vorige verslagen gelezen dat we nogal wat ballen in het begin mis willen gooien. Nou vandaag dus niet. 30 seconden gespeeld: 4-0 voor. Oftewel daar gaan we weer. Onze press is wurgend voor onze tegenstandsters. Jullie werken meestal zo hard dat tegenstandsters niet in staat zijn om de middenlijn over te komen met de bal. Een dik compliment dus!
In het 2e kwart hebben Felisha en Denise laten zien hoe je een break moet uitvoeren. Ik denk dat Denise een tennisarm heeft van de lange (goede!) passes die ze heeft gegeven en dat Felisha de blaren op haar vingers heeft staan van het vangen van deze kanonskogels en vervolgens het raak schieten.
Kortom ruststand 36-04 voor Early Bird.
In de tweede helft zijn we verder gegaan met waar we de 1e helft geëindigd zijn. Hard verdedigen, goed overpassen en raak schieten. En als bijna vanzelfsprekend, het verlies van de concentratie in het 4e kwart. Het leverde uiteindelijk een eindstand van 66-18 op. Prima resultaat dus.
Een aantal dingen zijn mij deze wedstrijd opgevallen. Allereerst dat we eindelijk doorgingen naar het bord en niet stopte. Dit heeft ervoor gezorgd dat we meer dan normaal naar de vrije worp lijn mochten om 2 vrije worpen te nemen. Dit moeten we vasthouden. Ga door en laat de tegenstandster maar aan je armen hangen. De vrije worpen komen vanzelf. Verder hadden we in Renate en Marieke twee redelijk strenge scheidsrechters (Dames bedankt, goed gefloten!) die het niet toestonden dat we naast de bal ook de armen van onze tegenstandsters probeerden af te pakken. Dames verdedigen doen we op onze VOETEN en niet met onze handen.
Voor de rest, prima gespeeld en tot dinsdag.
Lorenzo
GBM MU14 – Early Bird MU14, 18 november, 2008, Volendam
Zoals jullie hebben kunnen lezen in de voorgaande verslagen hebben de meiden van de U12 Early Bird niet erg veel tegenstand in de competitie. Alleen Den Helder is in staat om onze meiden af te stoppen. (7 december mogen we weer tegen ze en supporters zijn natuurlijk van harte welkom!)
In huize Slim is op een avond een brainstorm sessie gehouden (wie het “brain” was en wie de “storm” was laat ik even in het midden) over wat we kunnen doen om de dames uit te dagen. 1 van de opties die geopperd is, na bestudering van de uitslagen en standen in de U14 competities, is om de dames tegen U14 teams te laten spelen. Klinkt logisch. Maar is het wel verantwoord. Ik bedoel, wij hebben 6 dames van 10 jaar oud in het team. Wil je die wel loslaten (samen met de “oudjes”) op die arme meisjes van 12/13/14 jaar oud? Er is maar 1 manier om hier achter te komen: uitproberen!! En dat hebben we gedaan. Met dank aan GBM (Mike toppie, bedankt voor de mogelijkheid!) hebben we een oefenwedstrijd kunnen regelen tegen GBM MU14.
We waren compleet, een tikkeltje zenuwachtig, maar wel heel enthousiast gereed voor deze wedstrijd. Om Mike en Ray rustig te kunnen laten coachen heb ik de fluit ter hand genomen en heeft Roeland Gravensteijn (wie kent hem nog van vroeger?!) zicht ontfermd over de klok en het scoreboard. We hadden afgesproken dat wij op een lage basket zouden spelen en GBM op een hoge. Dit om de overgang niet al te moeilijk te maken. Maar wel met een damesbal. Hier hebben we wel even aan moeten wennen.
Na de sprongbal ontstond er eindelijk (voor ons in iedergeval) eens een wedstrijd. De dames van GBM zijn een paar jaar ouder en dus fysiek een stuk verder in hun ontwikkeling en dus ook gewoon simpel groter en sterker. Dit kan je dan alleen maar oplossen door slim en simpel te basketballen. Het spel golfde op en neer. Mike had een paar nieuwe meiden in zijn team rondlopen. Dit gaf ons de mogelijkheid om een kleine voorsprong op te bouwen bij rust. Deze hebben we zelf verdiend door goed te pressen en onze aanvallen goed uit te voeren. Wel was te merken dat er nu harder gewerkt moest worden dus sommige dames liepen in de rust met rood aangelopen gezichtjes rond en met een lichte hijg in de ademhaling.
De tweede helft werd nog een stuk moeilijker. De dames van GBM hadden besloten alles in de strijd te gooien om toch een zege uit deze oefenwedstrijd te slepen. Langzaam wisten ze hun achterstand beetje bij beetje te verkleinen. In het vierde kwart lukte het GBM zelfs om een voorsprong te nemen van 27-26 met nog 1 minuut te gaan. Het werd steeds spannender en de felheid waarmee om de bal gestreden werd nam toe. Het lukte ons om 2 keer te scoren en GBM van scoren af te houden. Eindstand 27-30 voor Early Bird.
De niet ingewijde lezer denkt nu: wat nu? U16? Zo simpel is het (gelukkig) niet. Hoewel we goed gespeeld hebben en we denken dat wij prima in de U14 mee zouden kunnen draaien zijn er nog wel een paar aandachtspuntjes. GBM slaagde erin om de achterstand weg te werken. Dit deden ze door fysiek de beuk er in te gooien (binnen de regels overigens en ik was de scheidsrechter dus ik kan het weten). Hier zijn wij nog niet tegen bestand. Willen we hiermee overweg kunnen dan zal onze handelingssnelheid omhoog moeten. Verder, zoals ik al eerder had vermeld, had GBM een aantal nieuwelingen op het veld staan. Dit scheelde voor ons ook. Maar over het geheel bezien was dit een hele nuttige, leuke en leerzame oefenwedstrijd. De meiden van de U12 hebben de hele wedstrijd hun sti…… best gedaan en laten zien dat ze heel veel kunnen.
GBM nogmaals bedankt voor de mogelijkheid en misschien kunnen we dit nog een keer doen.
Lorenzo
B.V. Early Bird MU12 – Akrides MU12, 16-11-2008, Karekiet Purmerend
Na 2 keer tegen Landsmeer gespeeld te hebben mochten we vandaag tegen Akrides. De uitwedstrijd hadden we vrij riant gewonnen dus met het zelfvertrouwen zat het wel goed.
Het eerste kwart liet meteen zien dat dit terecht was. Sascha, Denise, Naomi, Ingeborg en Silke wisten de meiden van Akrides meteen onder druk te zetten met de full-court press en dat leverde een aantal makkelijke scores op. Verder liepen de standaard aanvallen ook volgens het boekje. Het eerste kwart eindigde dan ook met een 20-06 voorsprong voor ons. Wel moet ik opmerken dat Akrides beter speelde dan de vorige wedstrijd en we dus toch echt wel onze best moesten doen. (De einduitslag doet anders vermoeden maar het was toch echt zo).
Het tweede kwart leverde hetzelfde beeld op. Kiki, Lotte, Femke, Laura en Felisha gingen verder waar de andere 5 dames geëindigd waren. Hard verdedigen en scoren. Dit kwart wonnen we dus met 22-06 met een 42-12 ruststand tot gevolg.
En ja, wat moet je dan nog in de rust zeggen. Het enige wat Ray en mij is opgevallen dat we nog teveel makkelijke ballen missen. Als we 7 december thuis tegen Den Helder (toeschouwers zijn welkom!!) spelen kunnen we dit ons niet permitteren.
In de tweede helft hebben we wat nieuwe dingetjes geprobeerd zoals bijvoorbeeld een ball-screen. Dit gaf voor de toeschouwers af en toe een rommelig beeld maar voor de score maakte het niet veel uit, 18-02.
Het begint inmiddels iedereen een beetje op te vallen dat we in het vierde kwart moeilijk onze concentratie kunnen vasthouden als we zoveel voor staan. Uiteraard begrijpen Ray en ik dat wel maar toch……….
Het resultaat van het vierde kwart was 11-5. De eindstand was 71-19. Tsja, wat moet je daar van zeggen? Goed gespeeld? Weet ik niet. Het kon beter, maar dan wordt het 100-19. Is dat leuk? Niet echt. Trots op de meiden? Ja, toch wel, ze kunnen al heel veel in vergelijking met leeftijdsgenoten.
Kortom het wordt tijd dat de dames echt uitgedaagd worden. De oplossing is gelukkig gevonden: we gaan gewoon een potje tegen U14 dames ballen! Komende dinsdag gaan we naar Volendam om daar een oefenwedstrijd tegen het MU14 van GBM te spelen.
Ook daar zal ik een verslagje van maken. Misschien dat het dan iets spannender wordt.
Lorenzo
Early Bird MU 12 – Pro Build Lions MU 12, 2 november 2008
Onze meiden spelen in een kleine competitie dus kan het gebeuren dat je de ene week uit en de volgende week thuis moet tegen dezelfde tegenstander. Dus we mochten weer tegen Pro Build Lions. Ze waren nog steeds groot en van plan dit keer niet de boot in te gaan!
We hebben vorige week gewonnen (47-12) maar behaalde resultaten uit het verleden bieden geen garantie voor de toekomst! Met dit in ons achterhoofd begonnen we met een uitgebalanceerde opstelling aan het 1e kwart.
Ik vraag me af of Ray de nacht voor de wedstrijd wel slaapt. Hij slaagt er elke keer weer in om iedereen evenveel te laten spelen (uitzonderingen daargelaten) maar toch een team neer te zetten dat klopt! Ik constateer dat andere verenigingen en sommige coaches bij Early Bird hier meer moeite mee hebben. Jammer, want alle kinderen basketballen voor hun plezier en daar hoort ook speeltijd in de wedstrijden bij!
We begonnen het 1e kwart weer een beetje onrustig maar gelukkig vielen de scores nu eerder in het kwart. Er werd goed verdedigd en de aanvallen lopen steeds meer volgens plan. Felisha (die was er gelukkig weer bij) als forward, Sasja en Denise als guard en Laura en Silke voor het zware werk onder het bord konden elkaar weer geregeld vinden. Totdat er botsing was en……………. een gebroken nagel! Ik, als man, ben het gewend om met korte nagels te basketballen. Ik vergeet nog wel eens dat dit een dames team is. Dus…… dames willen jullie op de lengte van jullie nagels letten? Ik weet dat het heeeeeeeeel vrouwelijk is om lange nagels te hebben maar met basketball zijn ze niet handig. We sloten het kwart af met een 12-3 voorsprong.
Het 2e kwart begonnen we met Femke en Naomi onder het bord, Lotte en Kikki achter de bal en Ingeborg er tussen in. Met heel hard verdedigen en goede aanvallen was iedereen bij het spel betrokken en vielen de scores redelijk gemakkelijk. Overigens net zo makkelijk als de speelsters. Zowel Landsmeer als wij houden er een redelijke fysieke stijl op na. Iedereen die mij (of mijn broertje) wel eens heeft zien basketballen weet dat ik daar niet zoveel problemen mee heb maar het begon een beetje uit de hand te lopen. Dit leidde ook tot wat gemopper en geklaag op de tribunes, kortom het werd er niet gezelliger op. Nu waren wij allang blij dat alle jongens die opgesteld waren voor de tafel en het fluiten keurig op tijd waren en zich naar eer en geweten inzette maar ik kan me niet voorstellen dat zij het nog leuk vonden. Ik denk dat we als Early Bird, in de begeleiding, hier iets mee moeten. Het 2e kwart wonnen we met 14-1 en de ruststand was dus 26-4.
Het 3e en 4e kwart zal ik moeten samenvatten. Op verzoek heb ik de fluit ter hand (mond?) genomen en samen met de opgestelde jongens het 3e en 4e kwart gefloten. Dit om te voorkomen dat een op zich leuke wedstrijd uit de hand zou lopen. En als je fluit let je toch op andere dingen dan wanneer je met je blocnote op de bank zit. Het 3e kwart wonnen we 24-2 (!!) en het 4e met 8-4. Met dus de eindstand van 58-10.
Vorige keer zei ik al dat ik niet ga vertellen wie hoeveel heeft gescoord. Ik wil daar nu wel iets over zeggen. Vorige wedstrijd waren het vooral “lange” dames die verantwoordelijk waren voor de scores. Deze wedstrijd echter waren het vooral de “niet lange” dames die de punten maakten. Zelfde tegenstander maar een andere verdeling van de scores. Oftewel: het gaat er niet om wie er scoort maar dat we scoren en hoe we dat doen!
En hoe doen we dat: Hard verdedigen en overspelen !!!
Lorenzo
Pro Build Lions MU12-Early Bird MU12 26 oktober 2008
Wat zijn ze groot! Dat was het eerste wat ik dacht toen ik de tegenstandster van onze meiden zag. Geeft niks, we hebben goed getraind en een goede reeks neergezet, dus hup het veld in.
Toch was ik een klein beetje zenuwachtig. We hadden dan wel een goede reeks neergezet maar dat lag voor ons gevoel meer aan de tegenstanders dan aan ons zelf. Maar Pro Build Lions is toch andere koek. Ze weten in Landsmeer echt wel hoe ze meiden en dames moeten leren basketballen.
Helaas was Felisha er niet bij in verband met een vakantie.
Het eerste kwart begon en ik zat toch wel een beetje onrustig aan het einde van bank. Gelukkig is Ray altijd de rust zelve en die had een opstelling neergezet met Lotte en Kiki als guards, Naomi en Femke als centers en Ingeborg als forward. Ik kan niet anders dan zeggen dat de dames er vol tegenaan gingen. Zowel de verdediging als de aanval werd helemaal uitgevoerd volgens plan. Op 1 klein pieterpeuterig detailtje na: we vergaten te scoren. Aanval na aanval liepen we langs de verdediging van Landsmeer. Om vervolgens mis te schieten en overnieuw te kunnen beginnen. Tsja en wat gebeurt er dan: de tegenstandster scoort. Gelukkig waren de meiden goed bezig en dan komen de scores op een gegeven moment vanzelf. Dus aan het eind van het 1e kwart stonden we 2-6 voor.
Gedurende het 1e kwart heb ik aan de dames op bank gevraagd of ze net zo goed wilde gaan spelen maar dan wel met scores. Gelukkig waren Sasja, Denise (guards), Ingebord (forward) en Laura en Silke (centers) het hiermee eens en ook zij hebben het hele kwart gespeeld zoals we dat graag zien. Hard in de verdediging en overspelen in de aanval. Met als gevolg dat we dit kwart wonnen met 2-10. Rust 4-16
Ik was nu ook weer gerustgesteld en begon me nu toch wel zorgen te maken. We spelen Rayon Noord-Holland, winnen elke wedstrijd met een puntje of 30 tot 40 verschil, behalve van Den Helder dan, zijn we dan echt zo goed ??
3e kwart dan maar weer eens kijken. Met Lotte, Naomi, Femke, Denise en Silke in het veld gingen we verder. Binnen 5 minuten stond het dus 4-28 voor ons. En steeds meer werd mij het verschil met de andere teams duidelijk. Meestal bestaat een team uit 10 kinderen waarvan er 3 hooguit 4 echt bepalend zijn. Maar wij hebben gewoon 10 kanjers. Kortom we zijn een team!
Helaas heb ik het 3e kwart niet af kunnen kijken omdat Naomi met haar lip tegen een elleboog aanliep en haar lip besloot om stuk te gaan. Ook zonder mij dachten de dames door te moeten blijven rennen, en dus wonnen we dit kwart met 0-20.
4e kwart. Helemaal ontspannen heb ik zitten genieten van het 4e kwart. We werden wel iets slordiger in de verdediging maar aan het eind van het 4e kwart hadden Kiki, Sascha , Ingeborg, Laura en Femke/Naomi de tegenstander weer onder controle. We wonnen dit kwart uiteindelijk met 8-11. Eindstand 12-47.
Meiden, Ray en ik (en ik denk ook de ouders) zijn heel trots op jullie! Jullie spelen als een team, werken hard, blijven meiden (want veel gekakel) en gaan nog steeds met stappen vooruit. We hebben in Den Helder onze tweede wedstrijd verloren. Niet eens dik, Ray en ik vonden jullie toen al goed spelen. Ik heb zin in de thuiswedstrijd tegen Den Helder in december. Volgens mij moeten we het ze heel moeilijk kunnen maken.
Misschien is het opgevallen dat ik niet vermeld wie hoeveel heeft gescoord. Dat doe ik expres. Het gaat er namelijk niet om wie er scoort maar het gaat erom dat we scoren en hoe we scoren. En deze wedstrijd was weer een voorbeeld van een prestatie waarin iedereen verantwoordelijk is geweest voor de overwinning!!!
Lorenzo
Purmerends Nieuwsblad, 23 oktober 2008
Early bird meiden voortvarend van start |
PURMEREND - De meiden van Early Bird spelen in de hoogste competitie van Noord Holland in de leeftijd tien tot en met twaalf jaar. Hoewel de coaches Raymond Slim en Lorenzo Blok zich eerst achter de oren krapten of de meiden dit aan zouden kunnen, doen de meiden het erg goed. |
De jonge basketbalsterren hebben vijf wedstrijden achter de rug en op één na werden alle wedstrijden dik gewonnen. Alleen Den Helder bleek te sterk. Beide coaches zijn trots op de meiden en zien ze elke week vooruitgang boeken, zowel individueel als als team. |
